Pojęcie szkolnictwa specjalnego

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF

Dzieci i młodzież niepełnosprawną oraz niedostosowaną społecznie, wymagającą stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy obejmuje się kształceniem specjalnym.



Kształcenie specjalne może być prowadzone w formie nauki w szkołach ogólnodostępnych, szkołach lub oddziałach integracyjnych, szkołach lub oddziałach specjalnych i w specjalnych ośrodkach szkolno – wychowawczych.

Podstawa programowa realizowana przez uczniów uzależniona jest od stopnia ich niepełnosprawności. Uczniowie upośledzeni umysłowo w stopniu lekkim realizują podstawę programową jak uczniowie w szkołach ogólnodostępnych, uczniowie upośledzeni umysłowo w stopniu umiarkowanym lub znacznym realizują odrębną podstawę programową.

Warunkiem koniecznym do objęcia ucznia kształceniem specjalnym jest orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno – pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych. W/w zespoły wydają również orzeczenia o potrzebie kształcenia indywidualnego oraz zajęć rewlidacyjno – wychowawczych.

Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane formy kształcenia specjalnego, z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, stopnia upośledzenia umysłowego lub innego zaburzenia.

W przypadku dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane przez poradnię psychologiczno – pedagogiczną, wychowaniem przedszkolnym może być objęte dziecko w wieku powyżej 6 roku życia, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 10 lat. Obowiązek szkolny takich dzieci może być odroczony do końca roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 10 lat.

Kształcenie dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w szkołach specjalnych jest prowadzone nie dłużej niż do ukończenia przez ucznia:

  • 18 roku życia - w przypadku szkoły podstawowej;
  • 21 roku życia - w przypadku gimnazjum;
  • 24 roku życia - w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej.


Natomiast uczniowie upośledzeni umysłowo w stopniu głębokim realizują obowiązek szkolny w formie zajęć rewalidacyjno – wychowawczych, które mogą być organizowane od 3 do 25 roku życia.

Liczba uczniów w oddziale szkolnym powinna wynosić:

  • dla upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim – od 10 do 16 uczniów,
  • dla upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym lub znacznym – od 6 do 8 uczniów,
  • dla niewidomych i słabo widzących – od 8 do 10 uczniów,
  • dla niesłyszących i słabo słyszących – od 6 do 8 uczniów,
  • dla uczniów z chorobą przewlekłą – od 10 do 16 uczniów,
  • dla uczniów z zaburzeniami psychicznymi – od 6 do 8 uczniów,
  • dla uczniów z autyzmem i niepełnosprawnościami – od 2 do 4 uczniów,
  • dla niepełnosprawnych ruchowo – od 8 do 12 uczniów,
  • dla niedostosowanych społecznie, zagrożonych uzależnieniem i z zaburzeniami zachowania – od 10 do 16 uczniów.